Elbet bir gün karşılaşacağız seninle 

Belki bir köşe başında 

Belki de her zaman gittiğimiz o parkta 

Farklı hissedeceğiz ikimizde 

Benim içimde keşkeler olmayacak 

Yüzünü gördüğümde kalbim sızlamayacak…

Tükendi içimde sana olan duygularım 

Sürgün ettim bu aşkı yüreğimden 

Sonsuza kadar vazgeçtim seni sevmekten 

Biliyor musun? 

Artık nefret dahi etmiyorum senden 

Şimdi şarkılarım, şiirlerim özgürler 

Hiç biri bana seni anlatmıyor 

Yüreğim ellerim kâğıda seni dökmüyor

Artık ağlamıyor senin için gözlerim 

Ve biliyor musun yeniden gülüyor yüzüm 

Nedenini bilmek ister misin? 

Belki için sızlayacak son sözümü duyduğunda 

İnan hiç umurumda da değil ne hissedeceğin 

Şükrediyorum gittiğin o güne 

Bırakıp gittiğin yüreğim boş değil 

Şimdi bir başkası var 

Senden sonra bir daha sevemem sanıyordum 

Yanılmışım... 

 Şimdi onu seni sevdiğimden daha çok seviyorum

//Meğer seni sevdiğimi sanıp yıllarımı boşa harcarken ne çok yanılmışım//

Ayşe KARADENİZ

 
Şiirime ses olan can ağabeyim Mustafa KARAAHMETOĞLU’na gönül dolusu teşekkürler…