Eşler Çocuklar Anneler Ağlar Yine

Vicdansız gönüller vicdanlı gönüllere karıştı

Maden ocağında yine işler hayatlar ölüm ile karıştı

Bilmem neden hala insanlık ile gönlümüz barışmadı

İnsanlığın değerini bilen insanlar nerede kaldı

Çabuk gel ey insanlık ak ile kara birbirine sarıldı

Bir lokma ekmeği insanlara çok gördük

Bir lokma ekmek için sabah yola çıkıldı

Düşler kuruldu kurulmadan anında yıkıldı

Eş anne çocuklar gözleri yaşlı yollara döküldü

Çabuk gel ey insanlık ak ile kara birbirine sarıldı

Bilmem utanmadan nasıl hemen hazır olur bahane

Gözler görmez feryadı işler nasıl olur şahane

Kipriklerde akar yaşlar kasalar haksız dolar para ile kimene

İnsanlık öldü ey insanlık çabuk gel eşler çocuklar anneler ağlar yine

 Kul Mehmet der ki sanki maden ocağı değil ölüm makinası

Burayı yönetenler insan değil ölüm çetesi

Bilmem ne zaman son bulur bu vicdansızlığın çaresi

Söylenecek söz kalmadı varmı bu sözlerden daha ötesi

İnsanlık öldü ey insanlık çabuk gel eşler çocuklar anneler ağlar yine

Mehmet Aluç