Yaşaya Biliyor Musun?

uzak kentlerde
esir düşmüşlük
hiç tanıdık kalmamış
seher vakti kuşların bile ötmediğini
sağır bir göz
kör bir kulak
mahalle çocukları yok ortalıkta
inadına karabasan bir sessizlik
ve anlamsız bahaneler ardına sırnaşmış
geleceği sorgulayan buruk hüzünler
sarmış etrafımızı
uyuyabiliyor musun ?

üstat bir ressam mı çizdi
yüzüne o bensiz tebessümü
yalnızlığı kaldırabileceğini
kime ispatlıyorsun
sonbahara özenip mi ıslattın yanaklarını
benden uzak bir gelecekte
gülebiliyor musun ?

özlediğim
ıslak camların ötesinde
perde arkasına saklanmış esmer yüzün
güzel günlerin celladı hangimiz
bin yıllık şehrimde
böyle sensiz
böyle metruk
gülüşü çalınmış bir adam bıraktıktan sonra
gidebiliyor musun ?

ağlasam gözlerimden damlarsın
sonbaharda
açık mavi bir sevgiydi bizimkisi
kaderimiz gözlerimizin rengine mi özendi
güneş düşünce kahveçalan
gün batınca kömür gözlerinde
ufku olmayan bir mutluluk çizmiştim oysa
yanında yabancılar
yanımda yabancılar
tanıyabiliyor musun?

esme rüzgar yalnızlığımda gidecek
anladım terkedilmişliğimi
arkandan bakakalırım
hayalin gözlerimin prangası
boynumun kubbesinde bir giyotin
adım atsan gidecek gençliğim
anlayabiliyor musun ?

O.B