Günebakan Çiçekleri

Umutsuz bir yolculuğun başındayım

İşin aslı ben hep o yolun yolcusu 

Hayatımda hep çıkmaz sokaklar 

Sağanak yağmurlar 

Alkolsüz ama günahkar sarhoşluklar 

Yavuz’dan Atilla’ya mısralar 

Hatırı sayılır kadınlar

Ve 

Hatırlanmayanlar 

Bu harala gürelede çıkıp geldin hoşgeldin

Ki ben baktıkça sana 

Adana’da Günebakan tarlaları gibi,

Uçsuz bucaksız sarı bir huzura eriyorum

Çukurova gibi yakıcı kavurucu bir arzu dudaklarımda 

Tenimde nemi toprağımın

Zihnimde kokusu teninin

Sarışın bir umut bendeki

Birazda esmer bir çocuk hayali

Elimi uzatsam yanımdasın, 

İçime çektiği havanın yarısı senin

Diğer yarısı zaten sensin 

Gölyanı yaylasında esen yel gibisin 

Sen kimsenin değilsin 

Ve böyle çok daha güzelsin 

Gece yarısı  savurur rüzgar mısralarımı

Cenin halinde heceler, parmaklarımda doğum sancısı

Anne masumiyetinde, heyecanlı bir baba telaşı

Gelmezsin bilirim

Yaz gibi gidersin 

Dökersin yapraklarımı 

Sen kimseye ait değilsin 

MUĞBER

19-08-2017