Ne Zaman Seni Dilesem

Ne zaman seni dilesem

Karanlık ormanda

Yolunu yitiren

Duyguların izindeyim…

Sızılı bulutlar çağırmakta gözlerim

Suları kurumuş ırmaklarda ağlarken

Tek şahit geride bıraktığım

Ayak izlerim

Ne zaman seni dilesem

Dalları yapraksız ağaçlar gibi ıssız

Kanatları koparılmış kuşlar gibi sessiz

Kurumuş yapraklarda parçalanırken duygular

Var say gazel gazel uçuşan benim

Suya

Toprağa  

Hasrete  belenen

Ne zaman seni dilesem

Gülüşleri bile eskir baharların

Zamanın dudaklarında susar cümleler

En iyisi içinden geçip gitmekti

Bütün varsayımların

Olmadı

Önce şarkıları susturdun

Sonra sözleri

En sonunda yürekleri

Ne büyük yeminimiz varmış ki sana

Bak evreni bile

Esaretinle susturdun

Eyy aşk…

Âdem Efiloğlu