Yalıtılmış Binlerce Düş

Başımda dönüp duran huysuz bir kuş gibi

Bakir ovaların arasında belki

Ya da bir dağın yamacı kadar

Erişilmez ve doyum olmaz tadına

Başımı yasladığım o dost yüreğin.

Pervasızca biraz

Yeri geldi mi vurdumduymaz

Seyrelmiş anılarımın yadigarı

O sessiz ve hüzün dolu akşamlar

İki yanımda ellerim ve bomboş.

Duvarın ötesi sessiz bir öfkenin habercisi

Doyumsuz özlemi

Ve kavuşamamanın verdiği o tedirginlik

Yine yeniden savurduğum tüm cümleler devrik

Ve isyan dolu.

Değdi ellerim bir kez daha içi boş tabloya

Yırtık resimler pejmürde

Ve dağılmış dört yana.

Iskalarken arzuları

Yedi yuttu kader beni

Biçare avuttum kendimi

İçinde boğulduğum gözyaşlarımda.

Unuttukça tekerrür etti anılar

Arşa değdi unuttuğumu sandığım ne varsa.

Yalıtılmış binlerce düş

Ruh dediğin aciz, sefil bir derviş

Gözüm açıkken nihayete ermiş.

Susarken hidayete ermek kadar olağan

Sesi duyulmadı bir kez bile

Boğazımda tıkanan kelimelerin.

Neye yarar yalnız başına

Sevgi kadar sefil ve yalnız o mefhum

İçine yığdığım sırnaşık arzularım.

Girdabında çalkalanırken

Kulaçlarken ummanı

Bir adım ve bir adım derken

Ve sezdirmeden kimselere

Serzenişim duyulmadı işte

Ve çoktan savruldu aciz bedenim.