Ha Düğün Ha Ölüm
Yanık sesli bir ölüm teğet geçti gecede saklı bilinmezi sundu bana paslı tepside.
Duygularım şehit düştü bense yarıladım ömrü.
Gün düştü gözümden gece ise peyderpey sustu
En gürültülü sessizlikti yaşadığım
Ölümle cilveleşen ruhun
Yarımadaları.
Sendin tek bilen sadece sen
Değil mi ki ölümü inşa eden kara melek
Korktum sen de
Korkusuzca yaşamak neymiş göstermiştim oysa o densizlere
Yarım bir masal
Yaramda saklı yar
Yâdında dünün
Gönlün hoş kubbesi
Sevap tadında sevginin hikmeti
Ve yalnızlık
Serden surdan gemiler
Hepsi ıssız şehri terk eden
Buğusu göklerde salınan
Belki de ölümü tehir eden
Sustu balıkçı
Sustu şarkılar
Sustum.
Korktum mu?
Hayır.
Ölümün nidasına serili olsa verilen hüküm
Ve işte her şey kördüğüm
Gönlün kubbesi serptiğim onca hüzün
Belli ki boy verdi toprakta
Toprak olmadan yeniden dikildim ayakta
Sergüzeşt mısralar
Perçemi göğün
Kaynakçası sadece Mevla
Tek bilen tek gören
Bir de sen
Yalnızlık teğet geçen
Ölümle el ele
Koyu bir ışık huzmesi çok derinlerde
Gidip da geri döndüğüm
Her fasılası bilmediğim ama gördüğüm
Kırık bir fanus ve içinde ben
Ölü bir iklim ve içtiğim
Tüm ölü balıklar can buldu yeniden
Seher vakti bir batında doğdum yeniden
Ölümle paslaştığım
Verdiğim bu devasa es ile selamlaştığım
Ama geri döndüm gitmelerin ertesi
Ha düğün ha ölüm
Yaşamın ukdesi.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 6
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu