Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Atışma Online Üyeler
(0 oy)

Son Tren





Hınca hınç bir yaşamak ve de hırsına yenik düşen insanlarla dolu bir dünya.




Sevinçlere kayyum atandı hüzün ise beklemede.

Ölümle sevişen vecizeler sokağı ve hırpani bir derviş misali

Ve işte efkârını güden

Ve işte parası ile dünyaya hükmeden

İçerlemiyorum artık içmiyorum da hüznün şerbetini

Ama hüzün öyle bir bindirdi ki son zamanlarda

Şimdi faizini yiyorum ve değiş tokuş yapamıyorum insanlarla


Yaşamak ne demek?

Ya, mutluluk?

Huzura dair bekleyiş bazen tutulan nutuk

Sabreden derviş neye mi ermiş?

Renklerin hasına sahibim

Belimde ebemkuşağı

Pembe ve mavinin hâkimiyim

Öncemden muaf tutuyorum artık hayatı


Çünkü pek çok şey pek çok insan dünde kaldı.

Rızkıma sadığım ve de haklı

Muteber bir yolda tutuyorum hayatı

Bir ucundan diğer ucunda saklı

İken de hayallerim ve nutku atanlara uzattığım rozetim

Bir bayrak bir de vatan gerisi teferruat

Desek bile neler yok ki saklı tutulası?


Bir yanılsama belki de yaşam

Bir replik bir tekrar bolca gözyaşı

Bir hengâme aslında yaşamak

Her yerde kuyruk herkes derbeder

Sözcüklerin isinde saklı muteber kader

Ve yolsuz kalmışlığın şifresi

Ölümün beyanatı hayatın tüm gayesi


O halde devam yola

Göğün her katresi çıkarken umuda

Yerkürenin idare lambası değil mi ki aydınlatıyor önümüzü

O halde arkamıza bakmadan koşalım

Hani olur da yakalarız kaçan son treni…



Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)

Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler

  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Son Tren

GÜLÜM ÇAMLISOY GÜLÜM ÇAMLISOY