Masal Olmak İstedim Bu Gün

Her düş kendi bacağından asılır misal düştün mü de aşka…

Her aşkın vadesi ayrı dolar ya da dolmaz asla hele ki kalbinin en d/okunaklı nakaratında saklı iken ve de ruhun kıpraşırken: ‘’sev, sev’’ diye.

Bir masalım var bu gün masalsı yüreğimden dökülen nicedir o ince hüzün ve bileşkesi ömrün sanırım aşk, diyorlar adına sevil ya da sevilme sen çok sevdikten sonra…

Misafiriyim bu masalın elbet başkahramanı bir masal prensesi.

Salkım söğüt misali dökülen yaşlarım

Ama yasım kabuk tuttu ve ben akabinde aşka kucak açtım.

Aslında adı da yok bu duygunun yeter ki insan şerefiyle yaşasın ve sevsin de

Bilinmeze denk düşen hayat denen hengâmede

Mümkün mü öncesinden bilmek

Artık kim çıkacaksa karşına

Hele ki kurşun ağırlığında bir masala

Açmışken kanadını

Ve işte sen ki o kurşundan asker

Ve sen ki:

Sevince çil yavrusu gibi kaçışan tüm benekler

Nasıl da yakışır yüzüme

Hala çocuk hala çilli

Hala somurtuk hala nazlı

Nazenin bir masalın da ta kendisi iken hayatı

Demlerken

Derdini dökerken

Hele ki seni dinleyen ve anlayan biri varken

Bu gün bir masal olmak istedim sadece bir masal

Kimseyi boğmadan

Yürekleri dağlamadan

Çağlayan bir masal

Ne de olsa Peri Padişahının kızıydım önceki hayatımda

Şimdilerde hala nazımın geçtiği bir varsa eğer ki

Elbet kaderin ikramı

Şükre doymayan yüreğimin tembihi

Lal bir ömürden arda kalan

Umudun ve sevginin sayacından

Damlayan su gibi yaş gibi naz gibi

En başta Rabbine dönük ve sadık siluetini

Dalgalandıran.

Sadece masal olmak istedim bu gün

Pençelerini geçirmişken iblis boynuma

Kurtuluyor olabilmenin de zaferi

İster Polyanna ister Kül Kedisi

Prensin ayak sesi

Ya da ısırdığım zehirli elmanın laneti

Ölmedim mademki

O halde masalımı yarıda bırakmadan

Gönlünce seviyor olmanın hazzında

Değil mi ki:

Sevmeyi bahşetti yüce Huda…