Ruhumun Kıvılcım Gözleri

Ah kadın!

Yokluğun sadece tenimi üşütür

Ama içim ateş benim…

Bu yüzden varsayım yapan şiirlerden

Çıkardım yokluğunu

Adım adım sen buladım her boyutuna

Sen …

Ruhumu kıvılcım gözlerinden ince ince eritip

Yedi kat göğün her noktasına dağıtayım diyorum

Bir sevda kuşu olur

Her sabah güneşiyle birlikte

Şule olup raks eder pencerende

Bakarsın

İçimdeki cehennem

Lal olur dudaklarında

Eski bir hesabın muhasebesini tuttuğundan

Yanar nefesinin mor dağlarında

Üşütmez beni varlığın

Varlığın en ulvi mertebede aşk kadranıdır

Dümeninde sen / ben

Kaçıp dururuz nedense

Kavuşma ekseninden…

Âdem Efiloğlu