Kelimeler Susunca

Kelimeler susunca

Ruhumuzu esir alıyor sessizlik

Güneşin gölgesi düşüyor üzerimize

Basıp geçiyoruz zamanın izlerine

Aşkın ateşini giydirerek yüreğimize

İçimizde buz devri infialleri

Susuyoruz aşka…

Kelimeler susunca

Yüreğim zonkluyor gümbür gümbür

Aklımın yaprakları düşüyor suya

Suda tebessümün yansıyor

Işık ışık dokunuyorum saçlarına

Kestane ağaçları filizleniyor uçlarından

Sanki soluğumu kesiyor dokunuşların…

Kelimeler susunca

Gözlerin konuşuyor mevsim mevsim

Bakışların aydınlatıyor çehremi

Yeniden tanımlıyor hayat kendini

Kendi varlığımızdan uzak diyarlarda

Tanıtıyor bakışların

Emsalsiz sevginin izlerini…

Kelimeler susunca

Yüreğime kazıdığın ize dokunuyorum

Yokluğunda ıslandığım bulutlara küserek

Ardım sıra kalabalıklara özeniyorum

Binlerce öykü geçiyor aklımdan

Binlerce aşk hikâyesi

Yüreğime kazıdığın izinden…

Kelimeler susunca

Gülümsediğimiz aynaları düşünüyorum

Konuştuğumuz masa

Oturduğumuz sandalye

Taze yapılmış su böreği

Simit  poğaça

Ve demi koyultulmuş çayda

En çok  gözlerini…

Kelimeler susunca

Yokluğunun adını koyamıyorum

İsyan taneleri kusuyor kalbim

Binlerce çiçeği kopartıyorum bahçemden

Binlerce hatırayı silerek hafızamdan

Kıyıya vuruyorum

Yorgunum

Yalan yok

Seni çok özlüyorum…

Âdem Efiloğlu

NOT;  SESLENDİRME NACİZANE ADEM EFİLOĞLU :)