Kadrini Bilmemiş Duyguları Sağıyorum Bulutlardan

Hangi güne uyansam

Seninle boğuşuyor gözlerim

Perdelerin arasından sızıyorsun sinsice

Akıyorsun gözbebeklerimden

En delişmen halinde

Her defasında yeni bir yarın doluyorum dilime

Kim sürdüyse zehir gibi acıyı üzerine

Damağıma yapışıyor mırıldanmalarım

İçime çekiyorum hayıflanmalarımı

Gücüm yettiğince

Yemin olsun

Kadrini bilmemiş duyguları sağıyorum bulutlardan

Her defasında yağmur olup yağan sensin

Her defasında seninle ıslanan ben

Tenime yapışıyorsa ıslaklığın

Unutabiliyor mu insan

Hala tutkuyla yanaklarımla sevişiyorken gözyaşları

Biliyor musun?

Senin yaktığın karanlıkta

Aydınlanıyorum hala

Hala uykulara haram kıldım yokluğunu

Sen fısıltılarını hapsettiğim

Yürek zindanlarımdan

Ebediyete uzanan

Söyle o gözlerine astığın ben

Duruyor muyum hala…

Son söz;

Seni ebediyetime çiviledim

Bir şulenin etrafında yana yana

Sol yanında imzalanmış  niyete iyi bak

Merak etme oradayım…

Âdem Efiloğlu