Ay Işığı

Zemheri ayazında mevsimin

Rüzgar koylarına diz çöker hüzün

Düşer yanık dudaklara

Hicazkar şarkısı sessiz yelin

Gamzelenir çocuk tebessümünde

Tüllenirken nazlı berfin  

Yıllar müebbete teslim

Geçerken içinden yorgun şehrin

Sızar kekre ışıklar penceresinden evlerin

Tortusu kalmış sarhoş narasının

Ürkek kaldırımlarında kalır ayak izin

Dağılır asi gülüşlerin

Karanlık kıyılarına karşı sahilin

Taze baharlar dolarken heybene

Hükümsüzdür yalnızlık sekerken ökse

Çıkarır koynundan kardeleni

Masumiyetine inat direngen iklimlerin

Altı delik çizmede diz boyu keyifin

Yürü artık yürü

Kayıp düşmeden

Mırıldanırken türkü ay ışığı

Issızlığında soğuk kış gecesi 

Ellerini ısıtan meşalesin

Aydınlığı

Kar tanesinde saklı