Gören Rahmansa Kolay

Sen gel bu sensizliğin çaresizliğini yor

Aşk yüreğimde yanan bir alevden sönmez kor

Bu çareyi ey gönlüm sen gel şimdi kimde sor

İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay

Aşk kalemimle seni şiirlere yazdığım

Seni nakış nakış bu gönlüme kazıdığım

Sensiz bendim hep yalnız geceler ağladığım

İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay

Aşk ile yaşadığım değildir dertler yükü

Yazdığım ise benim aşka dair bir türkü

Sen ister dinle ister dinleme budur ülkü

İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay

Aşkın peşine düş sen sarmakla onu doyur

Aşk sen terk edince o sanma tatlıca uyur

Aşk altındır unutma atılmaz ona çamur

İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay

Kul Mehmet aşk isminle hep türküler söyleyen

Gelmediğinde gece hasretinle özleyen

Sinemde çocuk gibi saran ninni söyleyen

İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay

Mehmet Aluç