Dua Gibi

Gün saydı yılgın mimoza

Yoğurdu rüzgarın yelesinde erguvanla anı

Uzandı eli yıldıza

Seferi uçuşların güzergahı

Döndü sürgit perona.

Yakarken dış bükey esmer aynaları

Kördüğüm olmuş yüreğin narında

Devrildi naftalinlenmiş duygu sandığı.

Yanarken zarif parmak uçlarında kandilin isi

Mühürledi arşiv odasına beratı.

Dillenirken yazgının kekeme masalı

Şuursuzca üfledi külleri.

Boynu bükük çığlıklar meydanına

Savurdu apansız susları.

Topladı hazan vurmuş saçlarında

Kırık beyaz  öyküleri.

Telaşlı intizar vakitlerinde

Damla damla birikti mağrur düşleri.

Doldurdu denizi titreyen avuçlarına 

Takıverdi maraz bağrına bulanık gizi

Dün sağdı yelkovan kuşları

Umudu doldurdu toprağın koynuna

Doğurdu taze baharı

Çatlak elleriyle okşadı güneşi

İpekten duvarları sevgi sırmadan lifi

Dua gibi üç harfti

Amin dedi

Songül Bulut