Deli Köşem’den / Diğergam

Bilirsiniz meşhur Halil İbrahim sofrasını. Misafirperver Hz. İbrahim’in kapısı çalınır bir gün. İki yabancı adam, ‘Tanrı misafiriyiz!’ derler.

Ne güzel ifade:  ‘Tanrı misafiri’

Buyur eder, hoşbeş derken yemek faslına geçerler. Sohbete devam, Hz. İbrahim bir ara sorar: ‘İnancınız nedir?’

Derler ki:’ Allah inancımız yoktur.’

Hz.İbrahim celallenir: ‘Kalkın o zaman soframdan!’

Allah Teala’dan nida yetişir: ‘ Ey İbrahim! Onlar beni inkar ettiler, küfre düştüler ben onlardan rızkımı mahrum etmedim. Sen nasıl olur da benim rızkımı kesersin!’

Hz. İbrahim mahcup başını önüne eğer.

Başımız en son ne zaman eğildi önümüze.

Başkaları için yaşamak diye bir şey vardı,  kararlarını Hak namına almak, diğergam olmak.

Gönül koymamak diye bir şey vardı bizim Yunus’tan kalan.

Silemiyoruz kendimizi; göremeyende değil, evet evet, gösteremeyende var belki kusur.

Bir kişi bilirim, kapısının önünü sürekli kirleten komşusuna sabrıyla ünlenmiş; şimdi sıkı dostlar.

Bir arif bilirim evine sızan lağım sularını Yahudi komşusu incinir diye söyleyemeyen, sonra o Yahudi İslam olmuş.

Bir çocuk bilirim elinden tutulunca gördüğü bütün ayrı elleri birleştirmiş.

Hangimiz istedi de yapmadı.

Hayalini kuramadığız dünyamıza girememiş.

Öyleyse önce hayallerimiz mi değişmiş? İyiliklerin yaşaması için iyilerin sayısını artırmalıyız.

Bugün sana yarın bana, diye bir söz vardı. Kadere imandı, acziyete, kulluğa…

İnsanlığın rehberi bütün peygamberler diğergamdı.

İnanmayan görememiş.

Safiye DÜNDAR