Umut Yatalak

Güneşe söyleyin dünlerim ıslak

Yaksın andaçları kavursun bugün

Cüzdanımda birçok hatıram ölgün

Tıka basa dolu yalnızlık çıplak

Çürüyen yaprağın dilinde bozlak

Tufan ortasında kaldı sadağım

Kara bulutlardan öper dudağım

Bahçede güllerim kökünden cavlak

Güneşe söyleyin görünmez kavlak

Kapansa kirpiğim okyanus yüzüm

Hacminden ağırdı taşımaz gözüm

Dağlanır yüreğim bakışım ağlak

Yabanıl günlerin dümeni avlak

Sel aldı baharı düşlerim yetim

Kayıp mevsimlerim çöllere teslim

Seyir defterinin rotası muğlak

Güneşe söyleyin dinlemez anlak

Koşuyor anılar hafızam dargın

Akan yarasını sarmaktan yorgun

İnleyen feryadım işitmez kulak

Tan yerinde alaz ay yüzü ablak

Gecenin bağrında boranın karın

Dağlara dik asın kurusun yarın

Omurunda kırık umut yatalak

Songül Bulut