Kanaatsiz Kanaat

Sorgusuz akla iman

Saf dışı edildi vicdan

Saç telinden

Ayak tırnağına

Soyuldu kadın anadan üryan

Kölesi edildi eril nefsin

Varlığını terbiyeden yoksun

Koynuna girdi el kadar bebenin

Akarken dilinden zehrin

Bağlandı apış arasına beynin

Bacası tüterken öfkenin

Suslara saklandım yine

Sevgi yoksulu ülkemde

Lal oldu dilim racon lehçesine

Nefreti körükleyenlerin dizinde

Masallar dinliyorum her saniye

At gözlüğü penceresinden

Ahkam kesiyor kanaat

Papağanlarında ezber zanaat

Bilimin ışığına inat

Karanlık dillere biat

Eşek arılarından bir nebze merhamet

Songül Bulut