Anlamların İçinde Anlamsızlık İle Kal

Ölümü hasretin dudağından öptüm

Öldüm ben o an ihanet dolu bakışların altında

Arama musallada bedenim bulamazsın

Hayallerimin mezarına gömdüler beni

Hayallerimin yıkılışını gördüm

Yıkılan hayallerimin dudağından öptüm

Öptüm de binlerce defa ben öldüm

Artık istemiyorum buseni

Ne bana severek bakacak olan gözlerini

Hele o sözlerini

Hatta ve hatta

Seni istemiyorum

Gelmen fayda etmeyecek ki

Cansız bedenim hayallerimin mezarlığında cansız

Koşman gerektiğinde koşmadın

Sevmen gerektiğinde sevmedin

Gelmen gerektiğinde gelmedin

Kaçtın

Bana küstün

Sensizliği zehir gibi içime akıttın

Cehennem kapısını açan anahtar gözlerinle

Baş ağrısı ile kıvrandıran sözlerinle

Zindan çiçeği karanlığınla

Artık gelme

Sakın ola timsah gözyaşlarını akıtma

Acizliğinle yıkıl benim gibi

Sen bilmezsin acizliği

Şimdi bil yaşa doya doya

Hayat yönünün pusulası kaysın

Hasretimin labirentleri arasında feryatlarımın içinde kaybol

Anlamların içinde anlamsızlık ile kal

Öfkemin isyanımın vıcık vıcık çamurlarına bat

Kan içinde ağlayan gözlerimin sızısını gör

Kükreyen hasretin acısını yaşa

Hasret dağında sana seslenirken

Feryadımın çığlık yürek gümbürtülerini duy

Yüreğimin vahalarda ıssız ulumalarımın yankısını duy

Ben toprağa toprak bana sarılırken

Sen var git senden güzel saran toprak var

Mehmet Aluç