Yosun Tutmuş Gözlerinde Yittiğim Yâr

Her dokunduğunda gözlerin bakışıma

Vebali boynuna bir kurşun saplanır sol yanıma

Garip bir türkü dolanır dilimin ahraz yanına

Adını söyleyemem asra sığmayan bir destandır sevdan

Yüreğimde bahar sayfaları gizinden soyunur

Edası intizar okur vefasına sitem çizdiğim yâr

Ey huzuru yüreğimde demlediğim nihayetim

Gizli duaların avuçlarımda mayalanan sırrı

Bir bilen var başıboşluğumda beni

Senden öte bir bir dağılırım zamana

Gökteki buluta yerdeki toprağa yeminle

Sensizlik sessizlik orucumu yakacak

Gün doğmadan doğan yalnızlık kadar eksiğim

Bir güz ertesi sonsuz bir sızı k/anıyor adını

Şimdi dilimde mazbut bir ağıt ağlar

Gözlerime sürdüğüm bulutlarım hazan

Yalnızlığın ertesinde yazılan şiirler gibi eksiğim

Usuma çöreklenen efkârı dağıtmıyor rüzgâr

Ah ıssızım kelâmsızım bu şehrin sokaklarına asılı yokluğun

Vuslat falları okur izbe ve metruk cümleler

Firak demlenir kara gün kararırken sayfa sayfa

Takvimler ç/evrilir vedalar düğüm düğüm dolanır d/ilime

Hayat yeniden doğurmuyor geçmişi

Sonsuza ısmarladığım aşkına selam hoşça bak zatına

Yosun tutmuş gözlerinde yittiğim yâr

Nuray AYHAN…