Yar

YÂR

Yağmur gibi damlalar düşür göz pınarına 
Kurumuş kaynakları rahmetinle sula yâr 
Yönümüzü kaybedip düştük şimdi narına 
Sensin yön çizenimiz göster bir pusula yâr?

Kayıp şehirler olduk çağın vebası sardı 
Kısa günün kârından cebimizde ne vardı? 
Neden düşünemedik, yol uzun, vakit dardı? 
Bu aciz kullarını muhtaç etme kula yâr

Yürekte merhametin izleri hiç kalmadı 
Menfi düşüncelerden nasibini almadı 
Hayırlı bir düş görüp, tefekküre dalmadı 
Sen bu sefil kulunu getir artık yola yâr

Gönlü çorak olanda yetişmiyor hiç bir söz 
Söze yolunu açar kalbe düşürülen köz 
Her şeyi aza indir, hem kısa olsun hem öz 
Sükûtun mektubunda gerek koyma pula yâr

Bu misafirhanede böbürlenmemiz yersiz 
Bir gönül incittiysek düşünmeden habersiz 
Tüm çaban boşa gider, emek olur değersiz 
Mahşerde muhtaç etme yamalıklı çula yâr

Sündüs Arslan Akça