Mahşerde Vuslat

Yokluğun ömrüme meydan okuyor
Hatıralar şimdi yol yol içimde
Ahşaptan evimiz hep sen kokuyor
Düzen aynı düzen , aynı biçimde

Yine kış mevsimi üşüyen beden
Ölümün kokusu sardıkça ruhu
Hasretin filizi durur ebeden
Alemin dilinde kalır güruhu

Zamanın yangısı dört bir yanımda
Gönlüme fırtına ,seli bıraktı
Şiirimden düşen son beyanımda
Yürek benden öte benden ıraktı

Yolunu kaybeden yolcu say beni
Dua kapısına çulunu atmış
Çehren hatıramda her dem aybeni
Sükuta bürünüp uykuya yatmış

Huzur-u mahşerin elindeki gün
Anayla evladın vuslatı olur
Ahiret sancımız olursa düğün
Acıyan yanımız şifayı bulur
Sündüs ARSLAN AKÇA