Hüküm Giymiş Aşktan...

Keramet teninde saklı gecenin,

Kimi zaman kıvraklığı

O fısıldayan gölgelerin.

Mağdur sıradanlığı

Nice betimleme tetikte

Örselerken kırılganlığın

Hükümsel kaygılarını

Bir bir deşilirken yaralar…

Kanayan ve

Tarafınca işgal edilmiş

Muhalif bir yadsımazlıkla

Beyan ederken yalnızlığı

Ayan beyan olsa da zaman zaman

Gizli saklı bir tedirginlik akılda kalan

Nasıl da yakıcı

O ulaşılmazlığında

Kaygıların ve tüm o yargıların

Tüketildiği tek yer.

İçine kıvrılıp da kaybolduğum

O tek kişilik hücre;

Bağnaz aşklar

Hepten yol vermiş

Ya da yok bilmiş,

Bilmiş bilmiş sırıtırken

Boyalı yüzler

Ceplerinde alengirli dürtüler

Haddinden fazla üstelik

Sahip çıkmış iken sefilce

Naif varlığıma.

Eşiğinde zaman zaman

Rehavetin tahakkümperver

Sıradanlığı tetikte

Ölüme çeyrek kala:

Üzünç ne edilgen

Ne de yordanası

Çok ama çok ötesinde tüm görünenin.

Nice safsata

Sarı benizli adam

Nasıl da nüktedan

Elinde bir asa

Adeta vazgeçilmezi evrenin.

İsimsiz, yetisiz

Fazlasıyla sahipsiz

Eş güdümlü ne çok imge

Bihaber aşktan

Beti benzi atmış hepten

Kaderden muzdarip.

Esefle kınanırken

Ellerinde kan

Ne de olsa hüküm giymiş aşktan.

Ömür boyu kilitli kalbin

Feryadı örselerken

Vazgeçememesine…