Devrile Devrile Geldiğimiz Günler

Üstünden geçmediğin hayalleri düşünüyordum

Devrile devrile geldiğimiz günleri

Hatırlıyorum

Sen her defasında ağlıyordun

Ben her defasında susarken

Tersine rüzgârlar rehin ediyordu bulutları

Hani nereye baksan

Arkada kalırken gözlerin

İzleri hicran yarası bakışların

Ortasından vuruluyorduk

Belki de biz böyle ölüyorduk

Bazen inatçı yanım tutuyor hayata

Her yer ayaz kesiyor

Üşümüyorum diyordum ellerine

Üşümüyordum yüreğine

Oysa

Kuzey kutbu nal toplardı hissettiklerimde

Yine de

Ben senin sokaklarının müdavimiyim

Aşkın en serseri halinde

Üzerime basıp geçsen de

Ayak izin olurum çizmelerine

Asla izin vermem

Hayallerin incinmesine

Ben seni busesi eksik zamanlar için sevmedim

Sonsuzluk çivisiydi hissettiklerim

Bir ölüm ve ömür yongasında

Örsle çekicin afili yakarışı

Virane kalbimin dorukları

Aklımdan geçmediğin hayalleri düşünüyorum

Devrile devrile geldiğimiz günleri

Öyle bir anı bile

Yaşadım demiyorum…

ÂDEM EFİLOĞLU