Bozuk Düzen

Çocukluk işte...
Çok korkardım
Cinden ,periden
Ölümden,zulümden
Bir de fakirlikten...

Kaçyıl uykularımı kaçırdı
Bitişikteki yetim ikizler,
Acı bir anıdır silinmez izler.
Ömer amcanın yırtık postalları,
Ve...Necla'nın çıplak ayakları...

Dirseğindeki sarı yamasıyla göçmen Ali,
Geceleri düşündürür,ağlatırdı beni.
Kaçırırdı uykularımı Nuriye teyzenin
Çiçekli,soluk pazeni,'laylon'terlikleri...

Düşünmezdim sırtımdaki yırtık fanilayı,
Yorganıma tıp tıp damlayan yağmurları,
Omuzumda uçuşan süt beyaz karı.
Düşünmezdim ayağımdaki sırılsıklam çoraları.

İlle de Nuriye ninenin
Soluk pazeni,'laylon'terlikleri...
Uykularımı alır, ağlatırdı beni.
Onarıp düzeltebilecekmişim gibi bozuk düzeni...

Cömerttim gençliğimde,
Süsler,giydirirdim düşlerimde
Binlerce Ömer amcaları,Ali'leri
Bonkördüm,saçardım olmayan banknotları,mecidiyeleri...

Dul ve yetim aylığına Nuriye ninenin eklerdim sıfırları...
Mavi boncuklu ak tülbentlerle süslerdim
Dertli,çaresiz başını
Sevgimle silerdim tüm umutsuzların gözyaşını.

Büyüdüm de ne oldu?
Ömer amca yırtık postal giyer hala,
Ayıptır söylemesi şimdi yetmiş dokuzunda.
Necla veremden sizlere ömür otuzunda...

Nuriye nine,yedi yıldır inmeli döşeğinde,
Ölümü bekliyor Mustafa'cık köyünde.
Ya ikizler? Onlara ne oldu?
Biri astı kendini,öteki pilottu havada kayboldu.

Binlerce Ömer amca,yüzbinlerce Necla,
Ali'ler Veli'er...Bir o kadar sayıda Nuriye nineler
Yaşıyorlar hala sessizce...
Bir kurtarıcı bekliyor bu ülke,
Kahramanca,mertçe.ATATÜRK'ÇE...

Sevinç DoğancanGÜVEN