Oniki Çift Sıfır Gökhan

     ON İKİ ÇİFT SIFIR GÖKHAN (1)

  Kahvesi elinde, mutfaktan çıktı. Oturma odasındaki  koltuğa  oturdu.Sehpanın üzerindeki gazeteyi aldı,okumaya başladı.Siyaset çok ilgisi çekmezdi,bu tür haberleri göz ucuyla taradı.Gazetenin diğer haberlere göre daha küçük puntolarla yazılmış  bir kaza haberi dikkatini çekti’.Adıyaman’da Trafik kazası:4 Ölü,4 Yaralı .’Trafik canavarı yine sahnede, diye geçirdi içinden.Haberin ayrıntılarını okudu:Adıyaman’ın Taşgedik köyüne gitmekte  olan 02  BRT 415 plakalı minibüs ,şoför direksiyon hakimiyetini kaybedince,karşı taraftan gelmekte olan 02  ALB 111 plakalı kamyonetle çarpıştı.Kazada  Emin Yavuzyiğit,Alime Yavuzyiğit,Turan Akın,Gökhan Coşkun hayatın kaybetti.Kazada yaralanan Safinaz  Yıldız, Selda Bulut,Ahmet Kançar, Musa Can   Adıyaman Devlet Hastanesi’ne kaldırıldı.Gökhan Coşkun ismi tanıdık geldi bu haberde ona. Alttaki  küçük resmi görünce  bir an dondu kaldı.Gazete elinden düştü, oturduğu koltuğa gömüldü.Evet,bu fotoğraf üniversiteden arkadaşı Gökhan Coşkun’un fotoğrafıydı.İnanamadı,inanmak istemedi.

  Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği’ni kazanmıştı. Üniversitenin ilk yılı geldi gözünün önüne. Okulun ilk günü Edebiyat Bilgileri ve Teorileri dersine geç kalmış, tedirgin sınıfın kapısını çalmıştı. Biraz mahcup ders hocasından özür dilemiş,içeriye girmek için izin istemişti.Bu sırada  arkadan  kara kuru zayıf bir çocuk ,yanına oturması için ona işaret etmişti.İşte, böyle başlamıştı Gökhan ile dostlukları.İlk görüşte ısınıvermişti bu çakmak çakmak bakan kara gözlere.

   Üniversite; yurdun birçok yerinden gelen öğrencilerle renklenen, onlarla nefes alıp veren eğitim abidesi... Gökhan Adıyamanlıydı.Barış İzmirli.Kader onları Trabzon’da birleştirmişti.Farklı kültürlerden gelmelerine rağmen anlaşmaları zor olmadı.Kısa sürede bir birlerini tanıdılar,can ciğer kardeş oldular.

DEVAMI VAR