Ben Sana Hiç Gül Vermedim

BEN SANA HİÇ GÜL VERMEDİM

Ben sana    buluştuğumuzda

Niye mi hiç gül vermedim?

Gül güzelliğini görüp,

İncinmesin  , hayata küsmesin  dedim,

Hem kıskançlıkla dikenini eline batırsa,

Söyle ,  kendimi nasıl affederdim!

Ben senin yanındayken,

Niye mi   seninle hiç gülmedim?

Dünyamı aydınlatan gülümsemene,

Ben  değil kuşlar  eşlik etsin istedim.

Hem  bu güzel melodiyi  yanlış seslendirirsem

Söyle,   kendimi nasıl affederdim!

Ben senin yanındayken,

Niye mi çok    konuşmadım?

Dilinden dökülen inci tanelerini,

Çünkü; ben hep yüreğimle topladım,

Hem olur da lafa dalar    yere  düşürürsem,

Söyle ,bu ihaneti   gönlüme nasıl     anlatırdım!

Ve beni terk ettiğin günden  beri,

Yalnızlığın uluyan koylarında,

Elimde demet demet güller,

Dudağımda sahte gülüşler,

Dilimde olur olmaz sözler…

Ben seni   niye mi

Eskisi kadar çok sevemedim?

Bu yüzdendi ya beni bırakıp gidişin .

 Seni eskisi kadar sevemezdim,   be sevgilim!

Çünkü ben   benliğimi , beni bırakıp

Sen olduğum günden beri,

Hayatı da seni de sen olarak sevdim