Utanmaz Mısın Ey Zalim Allahdan

Utanmaz mısın ey zalim Allah’dan

Zaten hiç utanmazsın kuldan

Övünürsün giydiğin çuldan

Nefretini salarsın her iki koldan

Vazgeçersin kendi değil cümle candan

Değerin yok inan senin bir akçe puldan

Nefretin ile geçersin utanmadan yoldan

Çok seversin değersiz parayı

Hemen açarsın sen arayı

Oturduğun çamurdan sanırsın dünya sarayı

Açarsın gönüllerde bin bir yarayı

Ne yapacaksın faydası olmayan onca parayı

İhtiyacı olana sadaka zekât vermezsin yığarsın parayı

Değerin yok inan senin bir akçe puldan

Nefretin ile geçersin utanmadan yoldan

Gönlünde çok var kibir

Ömrün hayatın zaten kir

Dilinde yok zaten zikir

Hiç kalmamış sende fikir

Şeytan ile gezersin olursun hakir

Değerin yok inan senin bir akçe puldan

Nefretin ile geçersin utanmadan yoldan

Hak ile kullara çevirirsin yüzünü

Seninde şeytan görsün yüzünü

Güzellik ile söylemezsin sözünü

Sen düşünmezsin yarını

Düşünürsün sadece bugününü

Sıkışırsa götün ağ babana kaçarsın

Değerin yok inan senin bir akçe puldan

Nefretin ile geçersin utanmadan yoldan

Kul Mehmet’im Rabim onlara hazırlamış cehennemi

Biter soluksuz dert ile o zalimin zulüm dönemi

O zalimin insan olarak yoktur bir önemi

Sen Kuran sünnet ile devam et ömrünü

Merhamet ile sar gönülleri eksik etme gülüşünü

Rabim onlara hazırlamış zalim için azap dolu cehennemi

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)