Yitikliğimiz

....

Yıkık bir pencerenin kıyısından

Güzel bir çerçeveden 

El sallıyor yarınsızlık

Ve bir tebessüm acının

Uçsuz kıyısından.

I.

Kaparsam gözlerimi 

Bir daha açamam biliyorum

Ve gecemde ıssız bir gece

Kaybolmuş 

Korkak ve yarınsız 

Hayallerini sırtında taşıyan şair

Hiç sevilmemiş yüreği

Hisleri ve geceleri.

II.

Bir demli çay içimlik anı

Ve masada bıraktığı yürek payı

Gizemli bir sabahın ilk ışıklarında uyanacaktı

Hani demişti ya

Aklında yokken ayrılık

Bedbaht eylenmiş kırık kalbim

Eksilmişken ruhu ruhumdan

Kimselerden yoksun

Ve de bir başıma

Yolcusu benim.

III.

Eski bir türkü çalar kahvede

Avlular mümin dolu

Hüseyin amca yarından umutsuz

Hatçe kadın günahkâr

Yağmura inat bir ıslık dilimde

Ne geçer aklımdan?

Cevapsız…

Kurak topraklar

Titreyen bir sokak lambasının ışığında

Susmuş tüm insanlar

Bizim buralar çok sessiz.

IV.

Kaybolmuş

Üstelik cepleri kum dolu

Ellerinden çekilmiş ellerinle

Avuçlarımı kanatırcasına sıkıyorum

En son ellerine değdi diye.

Sustu güneş

Ardından ölüm

Dur!

Dur, daha vakti değil!

Saatim durmuş

Kelepçe diye geçirdiğin bileğimde

Yelkovandan habersiz akrep

Belki bir gün beni de tutsak eder

Saniyelerin içine habersiz.

V.

Bu gidiş

Kızıl bir gidiş

Ardında hüzün bırakan bir şiir

Maviye uzak

Siyaha biraz daha yakın.

Ölüm gelmiş sonunda

Alıp götürmüş bizden

Seni

Beni

Bizi….

Ölüme şiir yazamazdık ya...

Servet Tuğluk- Temmuz 2015