Küçük olmak vardı şimdi

Büyümemek hiç

Hissetmemek kimseyi.

Saf bakmalıydım hayata şimdi

Büyüklüğü güç zannetmek hataydı

Aslında ben daha güçlüydüm küçükken

Hayali kahramanlar vardı savaştığım

Hep kazanan oldum küçükken

Büyümek kaybetmekmiş meğer

Önce güveni kaybetmek 

Sevgiyi kaybetmek

En çokta hayalleri kaybetmekmiş büyümek..

Şimdi çocuk olmak vardı 
Çöp toplayarak 
Mendil satarak 
Sokaklarda dilenerek 
Hayallerle içinde 
Yaşayarak değil de 
Özgür bir vatanda 
Açlık ve yokluk çekmeden 
Çocukça 
Emsalleriyle güle, oynayarak 
Ağız dolusu kahkahalarla büyümek ne de güzel olurdu 

Küçükken sonu yoktu duyguların

Sebepsizce gülen gözler

Şimdi ise gülmeye sebep bile bulamayan ben

Kimseyi bilmemde

Ben hep küçük kalmalıymışım

Kalbimi kıran yoktu küçükken

Şimdi ise sağlam parça kalmamış kalbimden..