Ecdadımın İmanlı Nefesi Kanı İle Sulanmış Türkiyemin Her Karışı Bilmesen de

Ey nefret sahibi nefreti göğsümüze çalışsan da dikmeye de

Bir an sanıp elimizden tutup peşinde sürükleyebilsen de

Yeşeren umutlarımızı ülkemin bağrında söndürdüğünü sanıversen de

Benim ülkemde hayal kırıklığına uğrarsın kazandığını sandığında

Ecdadımın kanı ile sulanmış Türkiye’min her karışı bilmesen de

Mezarında kükreyerek kalkar hem sana hem bana tokat atar

Hem senin hem de benim dünyam şaşar

Gönlümüzde vatanımızda imanım kardeşliğimizi kardelen çiçeklerini kopardığın anda

Ülkemde insanımın dinine imanına söz ettiğin o anda

Yakıp yıkmaya çalıştığında hezimete uğrarsın o zamanda

Haykırışımız sessiz ve yaralı olsa da yakıp yıkmaz ezer geçeriz

Seninki belki nafile bir çırpınış eceli gelen köpek misali izin vermeyiz

Yüreğimize kara kışı yerleştirsen de ülkemde her zaman bahar vardır

Ördük bu ülkeye iman ile kardeşliği el ele gönül Gönüle imanımız vardır

Hücrelerimizin her zerresinde ecdadın duası vardır iman ile işlenmiş sana hayat yoktur

Düşen her damla gözyaşında şahlanır imanım sabırla bekler yere düşmeden avuçlarım

İmanımızla ezer geçeriz yaşarsın hezimeti, burası Türkiye, ecdadımızın kanıyla sulanmış

Gönlümüzde vatanımızda imanım kardeşliğimizi kardelen çiçeklerini kopardığın anda

Ülkemde insanımın dinine imanına söz ettiğin o anda

Yakıp yıkmaya çalıştığında hezimete uğrarsın o zamanda

Hangi kelimen hangi sözünde güzellik var söyler misin?

Hangi bakışında hangi adımında hayat var bilir misin gösterir misin?

Hangi dilinde rıza var merhamet var

Nefret ile kusarsın yanımıza koşarsın edepsiz edepsizliğini bilir misin?

Utanmadan akılsızlığınla aklım var yok satarım der sırıtırsın

Canı avucunda ecelini arasın yok yere işgal edersin gönülleri yan gelir yatarsın

Gönlümüzde vatanımızda imanım kardeşliğimizi kardelen çiçeklerini kopardığın anda

Ülkemde insanımın dinine imanına söz ettiğin o anda

Yakıp yıkmaya çalıştığında hezimete uğrarsın o zamanda

Kul Mehmet’im tende dilde olmazsa şükür iman kardeşlik olmaz gönülde

Düşer tene azaplar dilde gönülde nefret kin olursa her yürüdüğünde

Yoksulları garipleri anaları ağlatır çocukları yetim bırakana dersini vermezsen her gördüğünde

Düşer tene azaplar dilde gönülde nefret kin olursa her yürüdüğünde

Bir düğüm atanın düğümünü sökeriz kardeşlikle 

Düğümü ilmiği asarız boynuna yetimi gördüğümüzde

Gönlümüzde vatanımızda imanım kardeşliğimizi kardelen çiçeklerini kopardığın anda

Ülkemde insanımın dinine imanına söz ettiğin o anda

Yakıp yıkmaya çalıştığında hezimete uğrarsın o zamanda

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)