Hicran Kervanı
HİCRAN KERVANI
Bir rüzgâr eser gibi, derinlerden derine,
Adını kazıdım ben bu ömrün defterine,
Yıllar nasıl da akmış o vefasız eline?
Can dayanmaz bu aşkın hicranlı gecelerinde.
Ne mektuplar yazıldı o sote köşelerde,
Ne sevdalar tükendi hayırsız düşlerde,
Şimdi bir hüzün kalmış uykusuz düşlerde;
Gözyaşım sel olup akar durur seherlerde.
Ankara’nın ayazı vurur pencere taşına,
Hasret dumanı çöker bu garip başıma,
Gizli bir sızı düşer şu sevda kervanına;
Yollar bir başka yanar o ıssız gündüzlerde.
Gurbet elde eridi ömrümün en son çağı,
Bağrımda köz tutuştu, duman sardı dağı bağı,
Sensizlik kurutuyor bu gönlün en ücra bağı;
Feryadım figan eder o yanan çöllerde.
Yıllar yılı aradım o kayıp mektup izini,
Görmeden yaşayamam o ceylan gözlerini,
Rüzgâra savurdum ben bu acı sözlerimi;
Bir yudum vuslat biter o acı hasretlerde.
Kapanır bütün kapılar kalırız baş başa,
Yazılan bu kaderi kim siler ki çok yaşa?
Bir damla yaş düşerken şu yorgun, garip başa;
Yıllar bizi eskitti o dilsiz senelerde.
Kul Mehmet’im söylerim bu deruni sözleri,
Görmez oldu yollarda hasret çeken gözleri,
Unutulur mu sandın sinede yanan közleri?
Ömür böyle tükendi bitmeyen beklemelerde.
Mehmet Aluç-Kul Mehmet
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu