Canana Hasret

            CANANA HASRET

Uykusuz gözlerimde hayalin gezdi durdu

Hasrete serzenişle, bu gece bitti Canan

Sigaramın ucunda, ayrılık sanki kordu

Sabaha dek ışıdı, yanarak tüttü Canan

En mahrem duygularım, direk kalkarken şaha

Sevdamın pamuk eli, gidip geldi Allah’a

Bedduamı? tövbe de, sitem bile yok daha

Sağlığına yanık dil, hep dua etti Canan

Son sözün şimşek hala, çay karası bahtımda

Gülüşüne yenildi, yeminimde ahtım da

Sevgiliye nefret ne, sen durursun tahtımda

Gönül kötü huyları, koparıp attı Canan

Oturmaya az kaldı deli devran dizine

Aklımı soruyorsan, çoktan çıktı izine

En büyük zenginlikmiş, aşk denilen hazine

Varlığına cihanı, âmâsız sattı Canan

Binerken yavaş yavaş ruhun sevgi salına

 Bülbül gonca gülünü takıp gitti koluna

Kurban etmekte varmış, ömrü yarin yoluna

Felek hayat varını, bir güle kattı Canan

Yokluğuna aldırmaz seni bende yaşadı

Ahde vefadan hariç her şeyini boşadı

Çiftçi Baba uğruna yola özlem döşedi

Sana yar diyebilmek, bulunmaz tattı Canan

                       AHMET ÇİFTÇİ (ÇİFTÇİ BABA)