Aşık Veysel

       AŞIK   VEYSEL

Hayat, hünerlerini gizli gizli anlattı

Felekten ilk darbeyi, çocukken tattı Veysel

Eller oyun oynarken, onu evde ağlattı

En güzel yıllarını talihe sattı Veysel

Dünya zindana döndü, kaybedince ferini

Dağlarda kar eridi, işitince  zarını

Mevla merhamet etti, salıverdi nurunu

Aşkın bütün tozunu, o anda yuttu Veysel

Detaylı tanımadı ne ovayı ne dağı

Ağaçı şöyle dursun, incitmedi yaprağı

Sazlar onu çok sevdi, oda kara toprağı

Dost dedi inleyerek özüne kattı Veysel

Gayesiz  geçen ömür vuslata yetmiyordu

Âlemi seyretmekle bütün iş bitmiyordu

Sevdasız güzellikler beş para etmiyordu

Şirin gönül gözünü hep açık tuttu Veysel

Çiftçi Baba dost dedi fetheyledi burcunu

Dünya fani diyerek doldurmadı hurcunu

Hayat denen tüccara ödedi tüm borcunu

Gönül rahatlığıyla tabuta yattı Veysel

                 AHMET ÇİFTÇİ (ÇİFTÇİ BABA)