İmkansız

Halimden anlamadın

Bende yüzüne bakmadım

Gülümseyen aşkı uçuruma attık

Sen başka bir yöne ben başka bir yöne yelken açtık

Boş bir inat uğruna boynumuzda ayrılık zinciriyle yaşadık

Hayatı birbirimizden habersiz sarılmadan yaşadık

Ne sen mutlu oldun ne ben mutlu oldum galiba

Sen mutlu oldun mu bilmem ben olmadım acaba

Artık olan oldu gülümsemekte boşu boşuna

Artık ikimizde kendi zulmümüzle perişanız zoru zoruna

Bir sahrada sen ayrı ben ayrı soğuk mekânsız yaşıyoruz bilmem ne uğruna

Tüm dermanlar neden derman olmadı demekte artık boşuna

Yaşadığımız bu kahır dolu hayat elbet gidecek hoşumuza çıksa da yokuşuna

Bırak kalemi elinden kalem ağlıyor kul Mehmet

Def olun gidin ta cehennemin dibine der gibi

Size söz tesir etmez kahır dolu kışlar vız gelir size yaşayın doyasıya tek başına

Mehmet Aluç-Kul Mehmet