Ar Vursa

         AR VURSA

Derde müptelayım hüzüne âşık

Tufanlar savurup kar vursa keşke

Sabrım kundağımdır niyazım beşik

Yar dile gelince zar vursa keşke

Ulu mutlak hâkim düşünür, evmem

Döven dövmüş zaten kendimi dövmem

Kalleşlik rejonu ezelden sevmem

Kâbe’m yaralanmaz er vursa keşke

Bu nasıl gelenek bu nasıl töre

Kefen biçiliyor dolmadan süre

Kahpelik alanen göz göre göre

Görmedi sayardım kör vursa keşke

Fizan’a erişir itin çomağı

Kime ahbap desem düşer somağı

Nere adım atsan iblis yamağı

Ölüme razıyım bir vursa keşke

Bu çirkefli handan bezdim bezildim

Ervah-l ezelde toydur yazıldım

Bu da toprak dendi, ona bozuldum

Açılıp perdeler sır vursa keşke

Çiftçi Baba’ya bak gezerken diri

Atmadı gönlünden pas ile kiri

Kalksın istiyorum yüzlerden deri

Edep hayranıyım ar vursa keşke

                  AHMET ÇİFTÇİ