Tebessüm

              TEBESSÜM

Sermayesi ömürdür, emek memek istemez

Yüreğin sofrasını seriştir bir tebessüm

O’lur olmaz şeylere sırtı dönüp küs demez

Huzurun kapısına eriştir bir tebessüm

Çocuğun saflığından almış derman emini

Yalnız başına kutlar demi devran cemini

Nefret kudursa bile yer bitirir tümünü

En ücra köşelere giriştir bir tebessüm

Gül tohumu saçalar zalim kara kışları

Nice diller öğretir kafesteki kuşlara

Anlatması zor belki içi bomboş başlara

Elinde beyaz bayrak, barıştır bir tebessüm

Görünce güzelliği akıl güvene çıkar

Fikir hizaya gelir art niyetini yıkar

Ayın şavkı vurunca dile hasbıhal akar

Muhabbeti dostluğa sürüştür bir tebessüm

Kanı asil akanlar gerek duymaz tacize

Elli Kâbe’ye bedel bir gülücük acize

Keramet istiyorsan al sana bir mucize

Bir adımda divana varıştır bir tebessüm

Bülbülü esir eden gülün ona duruşu

Dostun en kutsal yanı hal hatırı soruşu

Güneşi güneş yapan ışığını sürüşü

Bedeninde hazine deriştir bir tebessüm

Dünya haykırıyorken kalleşliğin andını

Çiftçi Baba gülüşe esir etti kendini

Aşamadı bir ömür aşkın eyvah bendini

Sevdayı kundaklara sarıştır bir tebessüm

                              AHMET ÇİFTÇİ