Seninle Herbir Şeyim

sağım hüzün solum hüzün

senden ayrı bu ömrüm hep güzün

soluyor yapraklar gibi dökülüyor

bir umutla yollarda hep gözüm

arıyor seni her gelen geçende

bulamayınca yaşlarını döküyor

bulutlar gibi sağanak sağanak

sensiz her yer çok soğuk, ayaz

inan senden başka yok bir sığınak

yokluğunda, kalbimde, hep hüzünden

acıdan ve gözyaşından yığınak

yapıyorum kucak kucak ama bu da az

nur topu gibi ayrılığımız var çünkü

iyi bakmam lazım büyütmem gerek

saldırmalı her bir hücreme yokluğun

kanıma girmeli, aklımı almalı

kalbimi yoklamalı ve beni benden alıp

uzak diyarlara gitmeli

kimselerin olmadığı bir yer bulmalı

yanına üç şey almamalı, sadece seni almalı

ve kıyamet seninle kopmalı bana

sensiz kopan kıyametin kıymeti yok

dört yönüm hüzün;

kuzeyim hüzünlü güneyim; doğum hüzünlü batım

hangi yanım az ağrılı ve az yaralı ki

tekmil hüzne durmuşum rüzgar gülü olmuşum

dört dönüyorum yokluğunda

aklım başımdan gidiyor

kalbim yerinden çıkıyor

sana neredesin diye sormaya takatim dahi yok

umudum Kaf Dağı'nda kalmış

aklım bir mıh gibi senin yokluğuna çakılmış

kalbim bozuk bir ritimle hep sana çarpılmış

neşem batan güneşle dağların arkasında kaybolmuş

sevincim okyanusun en dibinde bir şişede saklı kalmış

giden mutlaka hep haklı kalan yüzde yüz suçlu

çekin üzerimden karanlıkları nefesim kesiliyor

insanları alıp gidin uzaklara canım sıkılıyor

sen olmayan hiçbir insan bana samimi gelmiyor

sevilecek bir tane dahi Allah'ın kulu yok

sevmelerim hep sende kalmış, tek seni sevmişim

sende bütün insanları sevmişim hem

unutmuşum başkalarını silmişim diğer yüzleri

senin sesinden başkası yabancı olmuş bana

gözlerinden başkasına kör olmuşum

şairmişim yazarmışım bilmem neymişim

bilmezler, seninle ben herbir şeymişim

anlamazlar, sensiz ben hiçbir şeymişim