Nedensel Engelli

Sırra kademsin muallâ.
Adın muallâ bile değil.
İsmini bilmediğim isme aşığım.
Bir hayali sevgili benimkisi.
Sesini duydum yalnızca.
Ne elimi tutabilecek ellerinin hissi.
Nede bana gülümseyecek yüzün var.
Yalnızca bana hayat veren sesin var.
Nefesim olan sesin.

Gülümsüyor sesin bana.
İçimi titretiyor hazin öykün.
Sesinle gülüşüm oturuyor bir çay bahçesinde.
Hayatın ikramıydı sesimizdeki mutluluk.
Ses'imin iniltisi ciğerimden geliyordu.
Bu yüzden sesimi mundar bilişin nankör kedim.
Koca merhabamı bir elvedaya sığdırdın.
Mutluluk ömürlüktür sevdiğim.
Birliktelik kısa süreli.
Yani demem o ki sevdiğim.
Bu sevgi doğuştan arazlı.
Ben hep erken geldim.
Sense geç kaldın aşka.
Verilen sözleri yine biz çiğnedik.
Sevmeyi bile beceremedik.
Ben söze ihanet ettim.
Sense öze,
Artık sözümün bir değeri yok.
Sevmekten korkuyorum artık.
Özün sözüme karıştı.
Başlamadan biten bir öykü aşkımız.
Bu aşk.
Nedensel engelli...