Vakitsiz Zamanlar İçinde Kaybolursun

Eline ne geçti koca bir hiçten başka

Terk ettin kaçtın gittin mutlu mu oldun

Yıktın gittin yıkan mutlu mu olur bildin

Yıktın yıkıldın mutsuz ettin mutsuzluğa koştun

Okuyamadın gönlümdeki tertemiz aşkı

Gönlüme seni yazdım karaladın gittin

Gözlerimde akan yaşta sen vardın görmedin

Yaşı görmedin yaş gibi damlayarak yıkan Nehir’e koştun

Şeklinle kendini gurura benliğe kaptırdın

Anlamsız sözler içinde anlamsızca kayboldun

Seni tüketecek yılların peşinde koşarak coştun

Tüketecek yılları görmeden yakan rüzgârların içinde yok oldun

Gönlümdeki hasreti ben söktüm attım

Onun içine azda mutluluk kattım yaşadım doğruldum

Kalbimde gönlümde izlerini sildim mutlulukla arkadaş oldum

Sen mutsuzluğu görmeden kendini uçurumlardan aşağıya attın

Kul Mehmet’im zaman her zaman doğru olanın yanında

Zamanın yanında mutluluk onun arkasında kolunda

Sabır dersen kul için içinde az dolaşmak gerek mutluluğa varmak için

Sabırda da sabrın yoksa vakitsiz zamanlar içinde kaybolursun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-