Aşk

AŞK

Beni yüce yaradan ol deyince oldurdu

Senin gönül köşkünde yedi âlem var dedi

Ne varsa kâinatta yüreğime doldurdu

Ben ne dersem onu yap ancak işin zor dedi

Yeryüzünü donattım her çiçek başka kokar

Kimi çiğneyip geçer kimi yakaya takar

Teferruata bakma tüm yollar bana çıkar

Hakikatin kaynağı varılacak bir dedi

İblis nara atarken kim haksız kimi haklı

Ne yazık ki fendime yetmedi ucuz aklı

Âdem babayı dersen giz’i sinemde saklı

Her hana bir kerecik danışmadan gir dedi

Derinimi bilmeyen göz sandı dudak sandı

Sırrıma eremeyen boşu boşuna yandı

Teslim olan yangına, içip meyimi kandı

Bırakma yüreğinde zerre pas ve kir dedi

Sırtıma almadığım deniz derya geçemez

Âlim olsun isterse kanat taksa uçamaz

Topal gezer kör gezer kendisinden kaçamaz

Muhabbetin ehline ne isterse ver dedi

Karani’nin çöllerde zehir kattım aşına

Mecnun Leyla zannetti bela oldum başına

Gün gelince oturdum İsrail’in döşüne

Bıçak beni görünce İbrahim’e dur dedi

Kızıldeniz üstüne kanadı serdim suya

Züleyha’ya göz oldum seyrettim doya doya

Kuyuda Yusuf’umu okşadım boydan boya

Bakar körler halime kısmet bela şer dedi

Girdabıma düşene feryat oldum zar oldun

Bana talip olana ateş oldum kor oldum

Zararını ödedim en mukaddes kâr oldum

Lezzetimi tadanlar gel bir daha sar dedi

Kimse deva bulamaz benden gelen derdine

Dermanı yine bende boşa bakar ardına

Al götür beni dedim o sevdanın yurduna

Çiftçi Baba oyalan daha vakit er dedi

                                     AHMET ÇİFTÇİ