Gurbet

GURBET

Felek taksiminden ayrılık düştü

Alıp da boynuna as diyor gurbet

Baktım defterine hep kara kıştı

Deli poyraz gibi es diyor gurbet

Bekleme sevdanın bahar yazını

Eksiltme yaranın buzlu tuzunu

Yârin hediyesi yanan közünü

Çilekeş bağrına bas diyor gurbet

Özlemde nedamet efkârda eza

Gölgeler düşüyor ışıkta yüze

Boşuna seyretme yazıktır göze

Yollardan umudu kes diyor gurbet

Vuslatın şarkısı çalmadan bitti

Bir selam hayatı perişan etti

Yar dediğim alıp başını gitti

İster ağla ister küs diyor gurbet

Heyecan kocadı umut deşildi

Heves arkasına boşa düşüldü

Çocuklar büyüdü yollar aşıldı

Bırak intizarı kıs diyor gurbet

Çiftçi Baba eğlen bura son durak

Çilesi verimli huzuru kurak

Kaplamış hayali boşa bir merak

Ayrılmaz başından yas diyor gurbet

                              AHMET ÇİFTÇİ