Kurban

         KURBAN

Tüccar kafasıyla satılan buza

Gönül pazarında iş denmez kurban

Tokat acısıyla ağlayan göze

Ervah nazarında yaş denmez kurban

Merdiveni kurup çıksa da Aya

Dokunmaz sabuna sürülmez suya

Bütün çöplük benim diyen kargaya

Bülbül diyarında kuş denmez kurban

Devran gün tamamlar tükenir kepek

Her nefis üstüne kapanır kapak

Kudurursa eğer hırsından köpek

Kendi kendini yer, oş denmez kurban

Yıldızın içine Evren sığmasa

Gece efkâr kusup seni boğmasa

Kar bile utanıp çiçek yağmasa

Vuslat mevsiminde kış denmez kurban

Çiftci baba artık çokluktan sapa

Kırk yıllık nasihat kulakta küpe

Husasız nüktesiz içi boş küpe

Bedenin üstünde baş denmez kurban

      Ahmet Çiftci