Seyrüsefer

Seyrüsefer!

Seyrederken bu gece, yıldızları ay ile

Hayalin gözlerimde, güneş oldu ay kaydı

Yerden gerip Sema'ya, ip fırlattım yay ile

Yıldızlar bir, bir düştü, Venüs yerinde saydı

Seyrüsefer eyledik uzayın boşluğunda

Cemalin ışık saçtı gecenin loşluğunda

İkimiz kanat, kanat sevda sarhoşluğunda

Çırpıntı kalplerimiz, bu hisler bizi baydı

Gözümüzde küçüldü bu dünya zerre kadar

Güneş selama durdu küçük bir küre kadar

Her taraf ışık dolmuş Zühal'den yere kadar

Yaşananlar gerçekti, ne suni ne yapaydı

Samanyolu labirent, kaybettik yolumuzu

Periler koşup geldi tuttular kolumuzu

Burçlar süsleyiverdi sağımız solumuzu

Felekte devranımız, mutluluktan bir paydı

Ne dert vardı orada, ne çile ne de keder

Orada zaman durdu, ne tükenir ne biter

Orada güller başka, kuşlar bir başka öter

Kaçardık dünya bizim arkamızdan koşaydı

Mikdadî seher yeli esti esmez olaydı

Gördüklerim yok oldu, ruhum orda kalaydı

Ne olurdu gönlümüz muradını alaydı

Bu hayal sona erdi, gerçeğimiz vay vaydı

Mikdat Bal