Mendilimde Kan Sesleri

Bugünlerde Edip Cansever'in Mendilimde Kan Sesleri şiirini dinliyorum,içime işliyor her dinlediğimde dizeler,ruhumu kemiriyor,canımı yakıyor,umudu arıyorum ve her dinlediğimde nefes alıp vermek için camdan dışarıya bakmam gerekiyor ve bir sigara yakıyorum dertli,kederli ve acılı,nasıl sözdür o "insan yaşadığı yere benzer"nasıl bir duygudur bu.Anadolu gibi,vatan gibi,toprak gibi,içim kabarıyor ve ben çaresiz ve çaresiz her seferinde baştan başlıyorum dinlemeye,ve baştan.İçimdeki acıların sesimidir bu dizeler nedir nasıl ve niçin yazmıştır Cansever bu dizeleri hangi umut ve umutsuzlukla kalemi eline almıştır ve başlamıştır yazmaya ve seslenmiştir Ahmet abiye,belkide en çok dokunan odur bana Ahmet abimizin olmayışı,"Ahmet abi güzelim" diye seslenemeyişimiz bir Ahmet abimizin olmayışı.Anadolu'yu kaybetmemiz,kendimizi kaybetmemiz,hiçliğe düşmemiz,"bir mendil niye kanar"niye kanar bir mendil "diş değil tırnak değil"neden?Sorular,sorular acılar ve kederler,umutsuzluklar ve umutlar,ve "trenler cepheye giden trenler gibi"biz nereye gidiyoruz nereden geldik ve ne yapıyoruz?Hissetmeden,ağlamadan,hüzünsüz nereye gidiyoruz?Neyin esiri olduk,niçin ruhsuzlaştık,niçin?İşte bu dizeler,işte bu ses,ağzına sağlık Mehmet Çetin bey ne dertli,ne içli okumuş ses tellerinden değil ruh tellerinden seslendirmiş ve bana düşen yine dinlemek ve yine sigara"Mendilimde Kansesleri"