Ayrılık

             AYRILIK

Ayrılık düşünce derdine daldı

Adımı zikredip anıyordu de

Ben buraya göçtüm, o orda kaldı

Gurbete küfredip kınıyordu de

Gözüme damlayan yaşı takıldı

Yüzü kara bulut bağrı söküldü

Bıraktığım anda yere yıkıldı

Sevda etrafında dönüyordu de

Kader azat etse bahtı boşamaz

Köyden firar etse dağı aşamaz

Bu dert ile bence fazla yaşamaz

Özlem içten içe kanıyordu de

Belli, hasret ile ilk buluştuğu

Efkârın kabına zor doluştuğu

Ne ışmarı belli, ne konuştuğu

Feryadı sukuta banıyordu de

Baktı sönük sönük nazlı halıma

Bir hece düşmedi tutuk dilime

Demek kurban etti ömrü yoluma

Aşkı nefesimden tanıyordu de

Çiftci baba derim ondan adına

Kara toprak koşmuş son imdadına

Bilmem ne yazmalı şimdi yadına

Yavaşça mezara konuyordu de.

          Ahmet Çiftci    06-03-2016