Bir İnsanın Aşkı Çıkacağına Canı Çıksın

Canım çok yandığı için mi yazıyorum.

Yoksa çok yazdığım için mi canım acıyor?

İnan hiç bilmiyorum.

Bendeki bir tür bağımlılık gibi.

Uyuşturucunun zararlı olduğunu,

Bildiği halde içenler gibi.

Kötü alışkınlıklarım yok çok şükür.

Bir sigara vardı.

Oda sizlere ömür…

Zaman her şeyi çözer dedim.

Çözmeye çalıştıklarım zamanı elimden aldı.

Bir seni sevdim koşulsuz.

Elimde kocaman bir sıfır kaldı…

Yanlışlıkla da olsa arasan beni kabulüm.

Yeter ki bile bile benden vazgeçişini, bana unuttur.

Ben yeniden başlamaya hazırım.

Güç topluyorum benden gidişinle açılan derin boşluklarda…

Bana baharlardan bahset.

Hani herkes mutlu ya orada,

Ne bileyim belki uykum gelir.

Anlattığın o güzel masalların ardından…

Konu ne olursa olsun.

Sen sen ol yeter.

Zaten konu dönüp dolaşıp sana gelecek…

Aklımdaki vesveselerin son kırıntılarını da al.

Öyle bir gel ki hiç gitme hep yanımda kal…

Noktası olmayan cümleler gibiyiz.

Virgüle boğduk bu aşkı.

Tamam, kabul toyduk.

Ayrılığımıza gelsin sıradaki şarkı…

Türkü olsam da dilden dile dolaşacağım.

Bir insanın aşkı çıkacağına canı çıksın…