Akşama Nakarat

Bir akşama

Nakarat tutuyoruz

Hep müdavimi oluyoruz çarşambanın

Sen ellerime dokunuyorsun

Karanlık ağlıyor

Ben ellerine dokunuyorum

Gündüzler sönüyor gözlerinde…

Cennetle cehennem arasındayız

Adım başı kaçkın duygular cirit atıyor

Dilimiz rahmet dokuyor

Kimsem yok benim sende yoksan

Anam

Babam

Kardeşim …!

Elleri yara bere sızılarım

Umutsuz bir vaka

Yitik ve arsız iyileşmek bilmeyen

Sebepleri ne çabuk unuttuk önceden

Farkında değil dünya varlığımın

Öyle umutsuz olduğuma bakma

Hayatı hiçe sayardım

Ve geçmiş

Eğer benim olsaydın aşk…

Şimdi kayıp bir masal okuyacağım sayfalardan

Sonu mutlu bitmeyen

İster oku

İster okuma…

Âdem Efiloğlu