Hüzüncezbesi

Ağrır boşluklar

Koyu kıvamlı bir iltihap sarar bakışları

Rüyalar damıtılır gecelerden

Karanlığın belleğinde kalır ay’ın tadı

Kesilir imgelerin damarı

Çatlak  satırlardan sızar katranlaşmış  sular

Bitmez hırçın varoluşların  vardiyası

Evvel zaman dışında iyileşir yaralar

Başlar süt bozumu

Utangaç bir su  birikintisinden  yansır yüzler

İncinmiş cümleler gömülür  içlere

Ve resimsiz hikaye kıvamında yaşanır gündüzler

Ne acılar demlenir ölünün ilk akşamında

Gömleklerini eskitir yılanlar

Yüzlerden firar eder tebessüm

Ve kemirdiği deriyi tükürür zamanlar

İsyan soluğu bulaşır  yumruklara

Kıvılcımlar sektirir menzili meçhul adımlar

Kapısız sığınaklarda bekler hüznün tortuları

Ve bozgun artığıdır inzivalar

Volta atar  çaresizlik

Durmuş  saatler gibi tıkırdamaz kalpler

Yaralı ve yamalı bir tahliye başlar yeryüzünden

Ve  ölünün ilk akşamıdır saatler . . .

.

.

.

.

.