Edebiyat ve Kültür Platformu
Haya Et
Hava kararıyor yağmur yağıyor aniden. Anılarda telaş var. Ve anılar bavulunu toplamış gidiyorlar. Hemde bu kez sahiden. Ne benim ellerinden tutup geri döndüresim var. Ne anılar eski tadı veriyor. Bir gemi yanaşıyor kıyıya, bir tren beliriyor o her zaman buluştuğumuz noktada. Ne benim konuşasım var ne de sen konuşmak istiyorsun. Bir rüzgar esniyor kamil olamadığından. Ömür mahcup yüzüme bakmaya dahi utanıyor. Bir tek vicdan, o her zaman ki mağrur duruşuyla dikilebiliyor karşımda. Herkesi geçen ben, vicdana gelince dilim tutuluyor. Haklı çıkıyor her seferinde...
Bir mektup düşüyor yere. Bir gül kanıyor. Rengi akşamüstünü turuncuya boyuyor. Yine de hayal kuramıyorum. Oysa hava hala umut var diyor. Bilmediğim bir yolda, bilmediğim bir durakta, yine bilmediğim bir yere gidiyorum. Pusulasız dünya turuna açılıp kaybolan gemi kaptanı gibiyim. İmdat çığlıklarım okyanustaki canlıları dahi güldürüyor. Ve ben yine yalnızlığın dizine başımı koymuş teselli bekliyorum ayışığından. Yıldızlar yalınayak koşturuyorlar beni. Ve ben bir kez daha düşüyorum bir yıldzın gözünden. Halime acıyanım dahi yok. Yediğim biberler bile leblebi tadında. Sahi ne zaman koptu kıyamet. Neden bir tek ben maktülüm. Düşüncelerin dumanında boğulurken, birden vicdan çekip çıkarıyor güneş aydınlığına. Hayat nasıl da tozpembe görünüyor birden. Ve ben daha etkisindeyken efsunlu sarhoşluğun. Vicdan sözleriyle okkalı bir tokat atıyor yüzüme...
''Hayal edemiyorsan haya et. Bugün yaşadıklarında dünün hayaliydi...''
Bir mektup düşüyor yere. Bir gül kanıyor. Rengi akşamüstünü turuncuya boyuyor. Yine de hayal kuramıyorum. Oysa hava hala umut var diyor. Bilmediğim bir yolda, bilmediğim bir durakta, yine bilmediğim bir yere gidiyorum. Pusulasız dünya turuna açılıp kaybolan gemi kaptanı gibiyim. İmdat çığlıklarım okyanustaki canlıları dahi güldürüyor. Ve ben yine yalnızlığın dizine başımı koymuş teselli bekliyorum ayışığından. Yıldızlar yalınayak koşturuyorlar beni. Ve ben bir kez daha düşüyorum bir yıldzın gözünden. Halime acıyanım dahi yok. Yediğim biberler bile leblebi tadında. Sahi ne zaman koptu kıyamet. Neden bir tek ben maktülüm. Düşüncelerin dumanında boğulurken, birden vicdan çekip çıkarıyor güneş aydınlığına. Hayat nasıl da tozpembe görünüyor birden. Ve ben daha etkisindeyken efsunlu sarhoşluğun. Vicdan sözleriyle okkalı bir tokat atıyor yüzüme...
''Hayal edemiyorsan haya et. Bugün yaşadıklarında dünün hayaliydi...''
Haya Et başlıklı yazı Mecaz Adam tarafından
16.05.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.